ABCSPÓŁEK.PL

piątek

15

Maj 2015

0

COMMENTS

Fatamorgana się ulatnia wraz ze zmianą umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi

Autor: , Kategoria: artykuł Google+

Kierunek działań polskich władz w celu uszczelnienia możliwości jakichkolwiek optymalizacji podatkowych nie zmienia się. Właśnie nastąpiły kolejne zmiany w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, tym razem między Polską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Wszystko za sprawą podpisania nowego protokołu, który wszedł w życie 1 maja 2015 r. Regulacje wprowadzone wspomnianym protokołem będą miały zastosowanie do dochodu osiągniętego od 1 stycznia 2016 r.  Jakie konsekwencje niesie ze sobą podpis pod protokołem?

Od pewnego czasu Polska dąży do uszczelnienia umów dwustronnych dotyczących podwójnego opodatkowania w zakresie majątku i dochodów. Nowe regulacje zostały już wprowadzone w umowach z m.in. Cyprem (marzec 2012 r.), Islandią (maj 2012 r.), Norwegią (lipiec 2012 r.) czy Słowacją (sierpień 2013 r.). Głównym celem wprowadzonych zmian jest wyłączenie możliwości, kiedy wskazane kategorie dochodów nie były w drugim państwie w ogóle opodatkowane, a Polska musiała w tym zakresie zastosować metodę wyłączenia (najczęściej z progresją) z podstawy opodatkowania. Podatnik w konsekwencji nie był zobowiązany do zapłacenia podatku w żadnym z krajów. W wyniku zmian zastąpiono metodę wyłączenia metodą zaliczenia zwykłego, czyli proporcjonalnego. Metoda ta opiera się na rozliczeniu rocznym składanym w Polsce od sumy dochodów osiągniętych w obu krajach, kiedy podatnik potrąca od polskiego podatku kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą. W konsekwencji w razie nieopodatkowania w drugim państwie w ogóle, podatnik będzie zmuszony zapłacić podatek w całości w Polsce. Jednak w przypadku dochodów, które mogą być wyłącznie opodatkowane na terytorium ZEA (np. dochody marynarzy) utrzymano korzystną metodę odliczenia z progresją.

Wprowadzenie nowej metody opodatkowania nie jest jedyną zmianą zawartą w protokole. Poprzez dodanie nowego art. 23A ,,Ograniczenie korzyści umownych” uznano, że korzyści płynące dzięki zawarciu umowy nie przysługują w przypadku, gdy ,,głównym celem lub jednym z głównych celów zawarcia transakcji było uzyskanie takich korzyści, których osiągnięcie nie byłoby możliwe w inny sposób”. Ta klauzula antyabuzywna odniesie się również wobec podmiotów, które nie prowadzą rzeczywistej działalności gospodarczej. Organy podatkowe będą mogły zatem podważyć struktury tworzone w ZEA przez polskich rezydentów podatkowych, jeśli będzie możliwe udowodnienie, że służą one zasadniczo wyłącznie optymalizacji rozliczeń podatkowych. Ponadto rozszerzeniu uległ zakres wymiany informacji w sprawach podatkowych. Objął on wszystkie podatki, bez względu na ich nazwę czy rodzaj. Oznacza to, że jeżeli umawiające się państwo wystąpi o informację, drugie umawiające się państwo użyje swoich środków służących zbieraniu informacji, aby ją uzyskać, nawet jeżeli to drugie umawiające się państwo nie potrzebuje jej do własnych celów podatkowych. Klauzula ta obejmuje także informacje posiadane przez banki i inne instytucje finansowe.

Kolejną zmianą mającą na celu ograniczenie korzyści traktatowych jest wprowadzenie mniej korzystnej definicji osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie. Odnośnie do ZEA za taką osobę będzie można uważać:

  • osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w ZEA i jest obywatelem ZEA oraz
  • spółkę, która została utworzona w ZAE i ma tam miejsce faktycznego zarządu, pod warunkiem, że:
    a) spółka może przedstawić dowód, że wyłącznym właścicielem jej kapitału są ZEA, ich instytucje rządowe, federalne lub lokalne, albo osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w ZEA oraz
    b) spółka jest kontrolowana przez takie osoby.

W konsekwencji wprowadzona definicja może mocno zawęzić możliwość wykorzystania spółek z ZEA w planowaniu podatkowym.

Zmiany obejmują również opodatkowanie wynagrodzeń dyrektorów. Do tej pory dochody w postaci wynagrodzenia z tytułu wykonywania obowiązków członka zarządu (dyrektora) spółki mającej siedzibę w ZEA mogły podlegać opodatkowaniu wyłącznie w ZEA. Na mocy art. 24 ust. 1 lit. a umowy mogło dojść do zwolnienia takiego dochodu z opodatkowania w Polsce. W praktyce jednak dochody takie nie podlegały opodatkowaniu w ZEA, co z kolei prowadziło do możliwości podwójnego nieopodatkowania. Po wejściu w życie protokołu dochody takiej osoby będą mogły być opodatkowane tylko w państwie rezydencji dyrektora. Oznaczać to będzie, że polscy rezydenci podatkowi, którzy dotychczas mogli liczyć na brak obciążenia podatkiem dochodowym w Polsce wynagrodzenia z tytułu pełnienia takich funkcji, będą musieli opodatkować swoje dochody w Polsce.

Aktualizacji uległa definicja należności licencyjnych, choć nadal będzie obejmować płatności z tytułu użytkowania, prawa do użytkowania, urządzenia handlowego, przesyłowego czy naukowego. Protokół uchyla wyłączenie z zakresu tego pojęcia „opłat związanych z eksploatacją kopalń i kamieniołomów lub z wydobyciem surowców naturalnych” (art. 12 ust. 3 Konwencji). Skutkiem tej zmiany będzie prawo państwa źródła do opodatkowania transgranicznych płatności z tytułu umów leasingowych środków trwałych takich jak np. samochody. Na dotychczasowym poziomie 5 % pozostaną maksymalne stawki podatku, który może być pobrany u źródła od biernych kategorii dochodu, czyli dywidend, odsetek czy należności licencyjnych.

Na koniec warto wspomnieć, że modyfikacji uległa także zasada 183 dni, czyli maksymalny okres pobytu w drugim państwie związanego z pracą, co również pozwalało na uniknięcie opodatkowania dochodu z tego tytułu. Sformułowanie ,,okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w danym roku podatkowym” zostało zastąpione nowym brzmieniem ,,okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym”.

Autor: Ewelina Jasion – Oniszczuk Olszar & Associates S.A.

Masz pytania? Napisz do nas: office@oniszczuk.com

Tagi